Hero

'Ga eens kijken op een school voor speciaal onderwijs'

Sonja is de moeder van Sam. Toen Sam in groep 5 zat, ging het mis op school. Samen met school zochten Sonja en haar man naar mogelijkheden om hem weer lekker in zijn vel te laten zitten. Ondanks alle inspanningen lukte dit niet. Gelukkig vond Sam met hulp van school zijn plek op de Gelinckschool Spijkenisse en gaat hij weer met veel plezier naar school. Sonja woont samen met haar man Vincent, zoons James (14) en Sam (10) en dochter Emily (4). Zij deelt graag haar ervaring met het speciaal onderwijs.

Sam zit in groep 5 en gaat met ontzettend veel plezier naar school. Tot hij op een dag enorm verdrietig thuiskomt en roept: ‘Ik ben stom en ik ben dom!’ ,,Samen met mijn man praat ik met Sam. Zo komen we erachter dat het hem niet lukte om zijn rekensommen in één keer te maken. Iets wat hem voorheen altijd wel lukte. We vertellen hem dat hij juist op school zit om te leren en dat hij niet alles in één keer goed hoeft te doen. Het maakt op Sam geen indruk. Mijn man en ik werken allebei in het onderwijs en trekken gelijk aan de bel bij zijn juf. Zij vertelt over het voorval en merkt op dat Sam gelijk op slot schiet als iets hem niet meteen lukt. Sam is erg slim en hij heeft het gevoel dat hij faalt”, vertelt Sonja.

,,Met school zetten we een traject in van zorgaanbieder M4Care om te onderzoeken wat er precies speelt. Mijn man en ik vermoeden iets in de hoek van autisme, omdat allebei mijn ouders deze diagnose hebben. Ik zie kenmerken van autisme bij hem. Zo kan hij slecht tegen harde geluiden of tegen onverwachte veranderingen. Stel je voor: we spreken af in het weekend buiten iets te ondernemen en dat kan niet doorgaan omdat het regent. ‘Niet doorgaan’ is geen optie voor Sam, we hadden het immers beloofd. En hij is veel te streng voor zichzelf en zegt snel dat hij het niet kan en stom is.”

Uit het onderzoek van M4Care blijkt dat Sam inderdaad een autismespectrumstoornis heeft en een hoog IQ heeft. Gesteld wordt dat hij het kan redden op een reguliere school. Uitgaande van deze diagnose geeft de intern begeleider van de school de leerkrachten extra tips voor onderwijs aan Sam. ,,Als we terugkijken denken we zelfs dat Sam het tot groep 5 zo goed heeft kunnen doen, omdat hij twee jaar achter elkaar les kreeg van dezelfde juf. Dit bood hem veel structuur.”

Sonja vervolgt: ,,In groep 5 en 6 zijn we zijn flink bezig geweest om Sam stabiliteit en rust te geven. Hij wilde zelf niet weg bij zijn vriendjes. Het is nooit ons doel geweest hem ‘kost wat kost’ op het regulier onderwijs te houden.. Maar de aandacht voor Sam kostte de juffen te veel tijd en zijn onstuimige gedrag ontregelde de klas. Sam kwam ook elke dag doodmoe thuis. We bedenken het plan dat hij al om 12 uur naar huis komt om energie te sparen, zodat hij lekkerder in zijn vel komt te zitten. In de volgende stap zou onze zoon hele dagen naar school gaan en meer uitdagend schoolwerk krijgen.”

Ondanks de enorme inzet van de juffen kwam deze gewenste ontwikkeling niet op gang. ,,Ik dacht op een gegeven moment: ‘Waarom blijven we dit proberen? Is dit in het belang van de school, van ons kind of van de klas?’ Ik kan me als leerkracht op een basisschool goed verplaatsen in de juffen en zie achteraf dat ze het eigenlijk te lang hebben geprobeerd op school, uit liefde voor Sam.”

Een paar weken voor de zomervakantie legde Sonja haar vragen voor aan de school. Daarop kwam een psycholoog van het Samenwerkingsverband Kindkracht onze zoon observeren in de klas. ,,Ze zei ons: Sam is een lief en bijzonder kind. Ik zie ook zijn worsteling om de lessen te volgen. Ik zou hem het liefst op pakken en gelijk meenemen naar de Gelinckschool Spijkenisse. Daar is hij op zijn plek.”

Voor Sonja was dit geen onbekende school. ,,Ze reserveerde op voorhand van onze keuze een plek voor Sam. Een aantal leerlingen van mijn school gingen ook naar de Gelinckschool. Ik had al positieve verhalen gehoord. Mijn man en ik stonden open voor een overstap naar het speciaal onderwijs. We zijn samen met Sam op de Gelinckschool gaan kijken. Hij draaide ook even mee in de klas en kwam daar enthousiast van terug. Na het bezoek kozen we met een goed gevoel voor de Gelinckschool. Sam zou daar na de zomervakantie in groep 7 starten.”

Ook al stonden Sonja en haar man achter de keuze, als gezin maakten ze toch een rouwproces door. ,,Sam was de hele vakantie verdrietig: ‘Ik ga op school mijn zusje Emily en mijn klasgenoten missen.’ We hebben het verdriet bespreekbaar gemaakt. Als ouders erkenden wij dat ook wij verdrietig waren, maar dat we weten dat het beter voor hem is als hij naar de andere school gaat. ‘We zien echter ook dat het jou verdrietig maakt. Het komt goed, maar je hebt nu verdriet.’ Het gaf Sam rust dat zijn verdriet er mocht zijn en dat wij ook verdrietig waren.”

,,We zijn nu vier maanden verder en Sam vindt zijn nieuwe school fantastisch”, vertelt Sonja. ,,Het was wel even spannend, want hij moest nu een eind fietsen naar school en Sam is hartpatiënt. Om zijn conditie op te bouwen, fietsten we tijdens de zomervakantie regelmatig mee. Zo leerde hij gelijk de weg kennen.”

Wat opvalt: sinds Sam op de Gelinckschool zit, is hij zoveel rustiger. ,,Hij zit echt op zijn plek. En hij fietst tegen alle verwachting in ook nog eens moeiteloos heen en weer. Kun je nagaan hoeveel energie het hem heeft gekost om op de reguliere school mee te draaien. Hij is minder moe en daardoor minder snel boos. En hij heeft nu al manieren aangeleerd om met zijn emoties om te gaan. Laatst werd hij thuis heel boos. Voorheen zou hij stampen. Nu zegt hij wijs: Ik loop nu even weg uit deze situatie.”

,,Ik weet dat er mensen zijn met een negatief beeld van speciaal onderwijs. Ik heb als moeder én als juf juist een positieve ervaring. Mijn tip voor ouders met kinderen waarvoor het reguliere onderwijs niet werkt: ga eens kijken op een school voor speciaal onderwijs en ervaar bijvoorbeeld de rust van de kleine klassen en hoe de leerkrachten ook jouw kind kunnen helpen. Een andere tip is: blijf altijd open in gesprek met jouw kind en de school. Sam voelde zich daardoor gehoord en gewaardeerd. Hij weet, ook al doe ik boos, papa en mama houden van mij.”

Sam zit nu een paar maanden op de Gelinckschool Spijkenisse en krijgt naast het gewone schoolwerk al uitdagend werk. Ook durft hij nu hulp te vragen en accepteert hij het als iets niet in één keer lukt. Zijn uitstroomperspectief is vwo. ,,We kijken nog naar welke school hij gaat. Er is een school die extra ondersteuning biedt voor leerlingen in het autisme spectrum. Wie weet kiest hij daarvoor. Onze zoon zit weer lekker in zijn vel. Wij zijn ontzettend blij met de match tussen Sam en de Gelinckschool Spijkenisse.”